Jorge Teles

AUTO PASTORIL PORTUGUÊS (1523)

                               

Resumo: Um lavrador entra como Prólogo e, antes de anunciar os outros personagens, fala de si mesmo: casou-se contra a vontade dos pais e foi deserdado. Há então uma interessante referência ao próprio Autor: é mesmo Gil Vicente, que agora anda sem dinheiro, quem pediu para que ele anunciasse um Auto de Natal. Entram aos poucos seis pastores com seus amores entrecruzados: Joane gosta de Caterina que gosta de Fernando que gosta de Madanela que gosta de Afonso que gosta de Inês que gosta de Joane. Discutem em torno de suas declarações de amor e suas recusas. Vem uma última pastora, Margarida, com um feixe de lenha. Diz ter visto a Virgem, o menino e seis ou sete donzelas. A Virgem mandou que ela fizesse uma advertência ao cura e ao prior. E lhe deu uma imagem sua. Margariga sai e volta com quatro clérigos. Estes entoam um hino à Virgem. E ao final cantam todos uma delicada canção natalina.


GV075. Catherina
Tirae os olhos de mim,
Minha vida e meu descanso,
Que me estais namorando.

Os vossos olhos, senhora,
Senhora da formosura,
Por cada momento de hora
Dão mil annos de tristura:
Temo de não ter ventura.
Vida, não m' esteis olhando,
Que me estais namorando.
(canta Kátia Santos)

GV076. Clérigos
   Ó gloriosa Senhora do mundo,
Excelsa princeza do ceo e da terra,
Fermosa batalha de paz e de guerra,
Da sancta Trindade secreto profundo!
Sancta esperança, ó madre d'amor,
Ama discreta do filho de Deos,
Filha e madre do Senhor dos Ceos,
Alva do dia com mais resplandor!
   Fermosa barreira, ó alvo e fito
A quem os profetas direito atiravão!
A ti, gloriosa, os Ceos esperavão,
E as tres pessoas hum Deos infinito.
Ó cedro nos campos, estrella no mar,
Na serra ave phenix, hua so amada,
Hua so sem mácula e so preservada,
Hua so nascida, sem conto e sem par!
   Do que Eva triste ao mundo tirou
Foi o teu fructo restituidor;
Dizendo-te ave o embaixador,
O nome de Eva te significou.
Ó porta dos paços do mui alto Rei,
Camera cheia do Spírito Sancto,
Janella radiosa de resplandor tanto,
E tanto zelosa da divina lei!
   Ó mar de sciencia, a tua humildade,
Que foi senão porta do ceo estrellado?
Ó fonte dos anjos, ó horto cerrado,
Estrada do mundo para a divindade,
Quando os anjos cantão a glória de Deos,
Não são esquecidos da glória tua;
Que as glórias do filho são da madre sua,
Pois reinas com elle na corte dos Ceos.
   Pois que faremos os salvos por ella,
Nascendo em miseria, tristes peccadores,
Senão tanger palmas e dar mil louvores
Ao Padre, ao Filho e Esprito, e a ella!
(cantam Geovani Dallagrana, Gerson Marchiori, Graciano Santos e Rubem Ferreira Jr.)
 

GV077. Todos
    Quem he a desposada?
A Virgem sagrada.
Quem he a que paria?
A Virgem Maria.
Em Bethlem, cidade
Muito pequenina.
Vi hua desposada
E Virgem parida.
Em Bethlem, cidade
Muito pequenina,
Vi hua desposada
E Virgem parida.
    Quem, he a desposada?
A Virgem sagrada.
Quem he a que paria?
A Virgem Maria.
Hua pobre casa
Toda reluzia,
Os anjos cantavão,
O mundo dizia:
Quem he a desposada?
A Virgem sagrada.
Quem é a que paria?
A Virgem Maria.
 (canta Kátia Santos)

Atualizado em ( 16 - 08 - 2010 16:20 )

leia o comentário

La Homa Specio. Ĉapitro 0

    ĉu eblas al maljunulo kunvivi kun la adolto, kiu iam li estis? aŭ kun la knabo?, kies memoro jam estas preskaŭ tute forviŝita!

    tempo estas spegulo. mi kapablas vidi en tiu spegulo senatentan knabon sed mi ne kapablas averti lin. mi ankaŭ kapablas vidi absorbitan adolton sed mi ne kapablas konsoli lin.

    mi kapablas etendi la manon por tuŝi la maljunulon, kiu min rigardas. sed miaj fingraj ekstremaĵoj tuŝos la fingrajn ekstremaĵojn de estaĵo kiu ekzistas nur en tiu tempa spegulo.

    kaj ĉiuj tri, la knabo, la viro kaj la maljunulo, parolos al mi, per siaj tristaj rigardoj, pri tio, kio estas neriparebla.

    ve al ni!, la vivantoj!

Noto: De hodiaŭ, ĉiusabate mi prezentos unu ĉapitron de ĉi-tiu romano, La Homa Specio.

Atualizado em ( 29 - 08 - 2010 10:27 )

LA ROCIO FALAS FALAS (sereno eu caio caio)



La rocio falas falas
Falas falas kun obstin'.
Kaj la dormon malpermesas
De la bela amatin'.
Mia vivo, ajaj,
Estas barko, ajaj,
Kiu flosas sen direkto ia.
Se mi havus, ajaj,
La lumaĵon, ajaj,
De la blua okulparo via.

La rocio falas falas...

Malfeliĉe, ajaj,
Mi ploradas, ajaj,
Pro memoro pri amo perdita,
La rocio, ajaj,
estas larmo, ajaj,
el malĝoja okulo falita.

La rocio falas falas...

(kantas Ana Eduarda kaj Jorge Teles)

Atualizado em ( 07 - 08 - 2010 12:17 )

La pastro
                                desegnaĵo de ricardo garanhani

Noto: La dua novelo de Dekamerono de Boccacio (1313/1375), kaj ankaŭ kelkaj aliaj, montras la diboĉadon en la konduto de la katolikaj religiuloj dum la dekkvara jarcento. Ŝajne, eĉ la Kontraŭ-Reformacio neniel sukcesis ŝanĝi la moralon de multaj pastroj.
    Ĉi tiu rakonteto, vere ridinda spritaĵo, estas kruda ekzemplo de ordinara kutimo kiu floris (aŭ dornis) ĝis la duono de la pasinta jarcento. Ofte tio okazis kiel rezulto de konduto de multaj duonriĉaj familioj: unu el la filoj nepre estu destinata al sacerdota kariero, sen respekto al individueco kaj dialvoko. La viktimo estis la lasta kiu rajtis montri iun volon.

    Estis foje pastro tre senhonta. Kiam li prenis konfeson de virinoj li demandadis pri nedecaĵoj. Sed li demandadis tre ruze, tiel ke ĉio ŝajnis konfesado. Kaj kiam li perceptis ke la virino pekis kontraŭ la edzo, li babilis kaj babilis kaj finfine li delogis la kompatindulinon. Kelkaj el ili ŝatis kaj fine alkutimiĝis kaj sekve de tio dum la konfeso aliaĵoj okazis. Kaj tiamaniere li vivadis.
    Al tiu urbo translokiĝis virino edziniĝinta kun vojaĝisto. Ŝi estis tre bela. Sabate ŝi iris al la preĝejo kaj sin prezentis al la pastro, ĉar ŝi volis fari konfeson. Verdire, tio, kion ŝi rakontis estis aro da naivaj peketoj. Li ordonis ke ŝi preĝu anĝeluson kaj kredpreĝon kaj ŝi foriris.
    Tute ne sciis la kompatindulino ke ŝi ekflamigis la dezirojn de la pekema pastro.  Nokte li ne sukcesis dormi. Li nur pensadis pri la bela kaj ĉasta virino kaj li decidis ke li dormos ĉe ŝi ĉar alimaniere li freneziĝos.

Atualizado em ( 02 - 08 - 2010 11:28 )

legu pli