rakontu alian anjo 14.la vivanta mortintino
02 - 09 - 2010 10:54
Author: Jorge
La vivanta mortintino
desegnaĵo de ricardo garanhani
Noto: Entombigo de vivanta homo, kun simptomoj de morto, ĉiam estis temo por teruraj rakontaĵoj. Allan Poe (1809-1849), neeviteble, havas unun, kaj en ĝia enkonduko li priskribas famajn siatempajn okazaĵojn (Premature Burial - 1844). En novelo plena je emocioj Selma Lagerllöf (1858-1940) ankaŭ rakontas pri junulino elprenita ekde tuja entombigo (En herrgårdssägen -1899).
Taŭga observo estas pri tio, kiel estas simplaj la rakontoj de mia avino. Analfabetaj homoj rakontadis ree kaj ree kaj iom post iom la historio reduktiĝis al nuda krudaĵo kaj nur ĝia esenco restis netuŝata.
Estis foje tio, ke bienulo havis filinon. Li estis tre riĉa vidvo kaj posedis sklavojn kaj sklavinojn kaj brutaron. Li havis nur tiun filinon kej li tre amis ŝin. Ŝi studadis muzikon, li venigis instruistojn el marbordourboj kaj iom post iom ŝi iĝadis talenta junulino.
Okazis ke iutage mortis la junulino. La bienulo suferegis kaj preskaŭ mortis pro ĉagreno. Li preparigis tre riĉan blankan mortoveston, mendis diademon je oranĝfloroj kaj bukedon kaj nuptan vualon. Tiutempe, la junulinoj kiuj mortis virgaj ne estis entombigitaj en violkoloraj vestoj sed en fianĉina robo, tre blanka kaj tre bela. Poste la bienulo enmetigis en la ĉerkon ĉiujn juvelojn apartenantajn al la familio ĉar li ne plu havis edzinon nek filinon kaj li ne volis vendi la oraĵojn.
Do, la maljunulinoj lavis la kadavron, kombis ŝiajn harojn, vestis ŝin per mortovesto, kiu estis la fianĉina robo, kaj metis la bukedon en ŝiajn manojn kaj la vualon sur la kapon kaj la nuptan diademon sur la vualon. Poste ili ornamis ŝin per braceletoj kaj kolieroj kaj ringoj kaj orelpendaĵoj.
Ŝi pli aspektis kiel filino de reĝoj, tiel admirinda ŝi iĝis.
Atualizado em ( 02 - 09 - 2010 11:38 )
la homa specio.03 29 - 08 - 2010 10:19
Author: Jorge
Ĉi tiu teksto aperas en la portugala en www.50anosdetexto.com.br. Este texto aparece em português no saite www.50anosdetexto.com.br. La Homa Specio. Ĉapitro 3 antaŭ ol venis la suno, ankoraŭ en duonmalhelo, mi konstatis ke mia patro sidas surlite, matraco sur la larĝa planko de la mansardo. lumo lante alvenis, ombroj eknuliĝadis. ĉu vi ne dormis?, patro. jes, kompreneble. mi vekiĝis antaŭ la tagiĝo. fine li stariĝis kaj malfermis la ununuran fenestron. ŝajne la birdaro flugis enen kaj kantis ĉirkaŭ niaj kapoj. ankaŭ malvarmo eniris. ni envolvis nin ankoraŭ pli en la lankovriloj. la knabo levis la kapon. tro malvarmas, paĉjo. mi ne eliros el ĉi-tie. ĉu vi volas dormi iomete pli? ne. mi nur restos sub la kovrilo. miaj okuloj fermiĝas. mi volas tute vekiĝi sed dormemo grandas. do, filo, parolu pri la homoj. kaj li: Atualizado em ( 29 - 08 - 2010 10:23 ) gil vicente 25.o juiz da beira 25 - 08 - 2010 00:57
Author: Jorge
O JUIZ DA BEIRA (1525)
 Resumo: Pero Marques, o marido de Inês Pereira, é juiz em Beira. Houve mexericos sobre seu desempenho e ele é chamado para que julgue na corte, diante do rei. Para mostrar que ele é um rústico, o Porteiro apresenta a ele uma cadeira, para que se sente durante o julgamento. Ele não sabe de que lado deve se sentar e exige um banquinho. Vem Ana Dias e reclama justiça, pois sua filha foi violada. O Juiz diz que são coisas de moços. Diz também que se deve verificar o trigal onde o fato aconteceu. Se as plantas estiverem muito amassadas. é sinal de que houve violência; do contrário, não. Vem um sapateiro e discute com Ana Dias. Ela alcovitou e seduziu sua filha para o pecado, convidando-a a visitar um jovem. O Juiz dá a sentença: se fosse um convite para trabalhar, será que a moça iria? Mas manda que Ana Dias seja açoitada. Vem um Escudeiro. Apaixonou-se por uma moura e usou os serviços de Ana Dias. Gastou o que tinha e não conseguiu a moça. O Juiz absolve a alcoviteira. O mesmo escudeiro pede que o criado lhe devolva a roupa nova, já que não quer trabalhar mais para ele. O Juiz faz o julgamento, deixando o caso como está. Vêm quatro irmãos discutir uma herança, um asno deixado pelo pai. Cada um tem uma característica principal: um é preguiçoso, um é dançarino, um é esgrimista e um é apaixonado. O Juiz quer que o asno seja citado para a próxima audiência, para que conclua o julgamento. Cantam todos e acaba-se a comédia. GV078. Amador Leixar quero amor vosso, Mas não posso. (canta Jaqueson Magrani) GV079. Todos Vamos ver as Sintrans, Senhores, á nossa terra, Que o melhor está na serra. As serranas Coimbrans E as da serra da Estrela, Por mais que ninguem se vela, Valem mais que as cidadans: São pastoras tão louçans, Que a todos fazem guerra Bem desde o cume da serra. (canta João Batista Carneiro) Atualizado em ( 25 - 08 - 2010 01:06 ) la homa specio.02 22 - 08 - 2010 00:29
Author: Jorge
Ĉi tiu teksto aperas en la portugala en www.50anosdetexto.com.br.
Este texto aparece em português no saite www.50anosdetexto.com.br. La Homa Specio. Ĉapitro 2 veroj disiĝas tra la mondo. kelkaj, kaŝvualitaj; aliaj, lumigitaj kaj sur piedestaloj. kelkaj, plenaj je mensogoj; aliaj, enhavas unu nuran veron. kelkaj, estas mensogoj se vidataj de ĉi-tie sed veroj, se vidataj de tie. aliaj, la kontraŭo. kaj aliaj pliaj, mensogoj de ĉi-tie aŭ de tie ĉar veras nur interne. kelkaj ne plu estas, sed estis, kaj aliaj, kiuj nek estis nek estos, ĉar estas nur aspiro pri vero. kelkaj, estas mensogoj se renversitaj, kaj aliaj, ribelemaj ĉar veras ĉiel ajn. iam la vero bezonis diojn aŭ dion por imponi. kaj venis la tempo kiam kreskis la vero kaj sin montris neuzurpata tiel, kiel ĝi ĉiam estas. estas veroj kiuj pilgrimas, serĉante la homon, kiu serĉas, kaj ankaŭ estas veroj enfiksitaj en siaj lokoj, atendante la alvenonton. kelkaj, dormas kaj vekiĝas kiel mensogoj, aliaj, maltrankvilaj, neniam dormas, pro timo; ĉi lastaj forgesiĝas meze de la araneaĵoj de la Historio. kelkaj, estas ludiloj en manoj de la estuloj, aliaj, vundas kaj kontuzas. kelkaj, ŝajnigas sin mensogaj kaj sukcesas trompi. kelkaj, ŝajnigas sin mensogaj kaj facile senmaskiĝas. sed kelkaj, plenaj je digno, ne akceptas tiajn ludojn. kelkaj, bezonas juvelojn, florojn, ornamaĵojn. kaj aliaj sin montras nudaj. estas kelkaj, amaraj kaj pezaj kaj aliaj, dolĉaj. kelkaj estas miaj, aliaj viaj, kaj niaj, kaj iliaj, kaj de malmultaj, kaj de multaj, kaj de ĉiuj, kaj de neniu. veroj disiĝas tra la mondo. Atualizado em ( 29 - 08 - 2010 10:24 ) conta outra vó 14.a morta viva 19 - 08 - 2010 10:23
Author: Jorge
A morta-viva
 Nota: O sepultamento de pessoa ainda viva, tendo os sintomas de morta, sempre foi tema de narrativas terríveis. Allan Poe (1809-1849), como não podia deixar de ser, tem a sua, e nela, como introdução, ainda acrescenta casos famosos em sua época (Premature Burial - 1844). Numa novela cheia de emoções, Selma Lagerllöf (1858-1940) também narra a história de uma moça que acaba sendo resgatada do sepultamento (En herrgårdssägen -1899). Uma observação que cabe aqui, também, é de como eram simples os contos de minha avó. Os analfabetos contavam e recontavam as historinhas e aos poucos ela se reduzia a uma matéria prima nua e crua, mantendo intacta apenas a essência do acontecido. Era uma vez... um fazendeiro tinha uma filha. Ele era um viúvo muito rico e tinha muitos escravos e escravas e gado. Ele só tinha essa filha e gostava muito dela. Ela estudava música, ele trazia professores do litoral, e ela ia ficando prendada. Vai que um dia a moça morreu. O fazendeiro ficou apaixonado e quase morreu de desgosto. Mandou fazer uma mortalha branca, muito rica, e pediu uma coroa de flores de laranjeira e um buquê e um véu de noiva. Naquele tempo as moças que morriam virgens não eram enterradas de roxo mas iam com uma mortalha de noiva, muito branca e muito linda. Aí o fazendeiro mandou que colocassem no caixão todas as jóias que eram da familia porque já não tinha mulher e nem filha e não queria vender nada daquilo. Então as velhas lavaram a defunta, pentearam os seus cabelos, vestiram a mortalha que era o vestido de noiva e colocaram o buquê na mão dela e o véu na cabeça e a grinalda por cima do véu. Depois colocaram na moça as pulseiras e os colares e os anéis e os brincos. Ela mais parecia uma filha de reis, de tão maravilhosa que ficou. |
<< Komenco < Antaŭa 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 Sekva > Fino >>
Paĝo 1 de 21